Όσο και να στάζεις μνήμη
δεν θα μπορέσεις να πλησιάσεις τον παλμό μου
τη στιγμή ετούτη που καίγομαι σ’ έναν ωκεανό ανταριασμένο.
Ποτέ δεν θα βουτήξεις στο άγνωστο νερό
γιατί λες πως σπαθί κραδαίνεις
περιπλανώμενος ιππότης μιας σκισμένης σελίδας.
Κι όμως, μια απόφαση είναι να το ανταλλάξεις με κουπί…
…χαζέ…
13 σκιές:
αλλά πού ν' ακούσεις...
Πολλές φορές ένα μικρό βήμα είναι αρκετό για να φέρει το θαύμα ή την καταστροφή. Πάντα ισορροπούμε ή ακροβατούμε. Λίγες φορές τολμάμε...
* λάκη...
και λίγες φορές νιώθουμε πραγματικά ικανοποιημένοι απ' τα βήματά μας...
φιλιά βρόχινα...
άραγε
πώς μοιάζει
"ο σκοτεινός ιππότης"
χωρίς την πανοπλία...
* ευοι!...
...σαν καθόλου ιππότης...
φιλιά βρόχινα...
Ένα κουπί στη θάλασσα της ζωής. Και τι να το κάνεις το σπαθί; Να κόψεις το νερό; Δεν κόβεται. Μπορείς όμως να πλεύσεις ξεπερνώντας τις Σκύλλες και τις Χάρυβδες που υπάρχουν δυστυχώς παντού...
* l' aesthete soleil...
όλα μια βουτιά είναι...
...το κατάλληλο μέσον είναι αλλού...
...μέσα μας ίσως...
καλώς ήρθες :)
φιλιά βρόχινα...
μια αποφαση κι ομως δισταζεις να την παρεις...
ποσο δυσκολο ειναι αληθεια να ακολουθησεις τον δρομο οταν σου ανοιγεται...;
νεραιδενια καλησπερα απο αυτες που μονο οι νεραιδες ανταλλασουμε μεταξυ μας...!
Όλα τα σπαθιά μου γιά ένα κουπί...
* ναϊάδα...
οι δρόμοι θέλουν ταξιδευτές...
...με ψυχή...
καλώς ήρθες και...
...φιλιά βρόχινα...
* sun w knight...
...μια απόφαση είναι...
:)
φιλιά βρόχινα...
Πολύ οικεία αντίθεση αυτό το χαζέ και πανέξυπνη και ευρηματική. ΄Ομορφο.
* albus genius...
σ' ευχαριστώ :)
φιλιά βρόχινα...
Ανάρτηση Σχολίου